Afgelopen zaterdag werden er excuses aangeboden aan jongeren die te maken hebben gehad met de gesloten jeugdzorg. Een belangrijk en nodig moment. Jongeren die daar verbleven, hebben niet altijd de veiligheid, zorg en bescherming gekregen die zij nodig hadden. Er zijn dingen misgegaan die nooit hadden mogen gebeuren. Dat leed verdient erkenning en vraagt om verandering.

Maar terwijl we stilstaan bij wat er mis is gegaan, vinden we het vanuit Advizo ook belangrijk om te kijken naar wat er nu nodig is. Want iedere dag staan professionals op die zich inzetten voor jongeren en gezinnen. Professionals die werken in een vak waarin geen dag hetzelfde is en waarin je regelmatig voor moeilijke keuzes komt te staan.

Ruimte voor erkenning

De excuses zijn een belangrijke eerste stap. Jongeren moeten worden gehoord en erkenning krijgen voor wat zij hebben meegemaakt. Daar hoort ook bij dat we eerlijk kijken naar wat er binnen de gesloten jeugdzorg is misgegaan en daar lessen uit trekken.

Maar een blik op het verleden mag ons er niet van weerhouden om te kijken naar het heden. Want terwijl we spreken over de jeugdzorg van toen, werken er vandaag duizenden professionals in de jeugdzorg. Zij staan naast jongeren die hulp nodig hebben, begeleiden gezinnen in moeilijke situaties en proberen iedere dag het verschil te maken. Dat werk verdient óók aandacht.

De professional op de werkvloer

Werken in de jeugdzorg is complex. Professionals krijgen te maken met jongeren met uiteenlopende hulpvragen, situaties waarin emoties hoog kunnen oplopen en omstandigheden waarin niet altijd direct duidelijk is wat de juiste aanpak is. Tegelijkertijd wordt er veel van hen verwacht: veiligheid bieden, grenzen stellen, vertrouwen opbouwen en aansluiten bij wat een jongere nodig heeft. Dat vraagt om vakmanschap, betrokkenheid en soms ook om stevige keuzes.

In het maatschappelijke debat wordt de jeugdzorg regelmatig als geheel aangesproken. Dat is begrijpelijk wanneer we kijken naar wat er is misgegaan. Maar juist in zo'n gesprek is het belangrijk om onderscheid te blijven maken tussen het systeem en de professional die daarin werkt.

Wanneer een professional over grenzen gaat of niet goed handelt, moet daar eerlijk naar worden gekeken. Daar hoort verantwoordelijkheid bij. Maar we kunnen niet verwachten dat één professional problemen oplost die jarenlang onderdeel zijn geweest van een groter systeem.

Goede zorg begint niet alleen bij de professional

Als we de jeugdzorg willen verbeteren, moeten we daarom verder kijken dan de vraag wat een professional anders had kunnen doen. We moeten ook kijken naar de omstandigheden waarin iemand zijn werk doet.

Krijgt een professional voldoende tijd om een jongere echt te leren kennen? Is er ruimte om met collega's te overleggen wanneer een situatie ingewikkeld wordt? Kan iemand reflecteren op een moeilijke situatie en daarvan leren? En is er ruimte om professionele keuzes te maken wanneer een standaardoplossing niet past bij wat een jongere nodig heeft?

Dat zijn geen bijzaken. Ze bepalen mede of een professional zijn of haar vak goed kan uitoefenen. Een betrokken professional kan ontzettend veel betekenen voor een jongere. Maar ook de beste professional heeft een omgeving nodig waarin die betrokkenheid tot zijn recht kan komen.

Ook een hart onder de riem

Juist nu willen we ook een hart onder de riem steken van de professionals die iedere dag in de jeugdzorg werken. Dat we kritisch zijn op wat er is misgegaan, staat daar wat ons betreft niet los van. We kunnen het leed van jongeren erkennen, verantwoordelijkheid nemen voor wat er fout is gegaan én tegelijkertijd oog houden voor de professionals die vandaag hun vak uitoefenen. Sterker nog, juist door die verschillende perspectieven naast elkaar te leggen, ontstaat ruimte voor een eerlijk gesprek over hoe de jeugdzorg beter kan.

Dat begint wat ons betreft bij de mensen die iedere dag op de werkvloer staan. Bij professionals die weten wat ze doen, maar ook durven toegeven wanneer iets niet goed is gegaan. Bij collega's die elkaar aanspreken én ondersteunen. En bij organisaties die niet alleen iets vragen van hun medewerkers, maar hen ook de ruimte geven om hun werk goed te doen.

Want een moeilijke situatie maakt iemand niet automatisch een slechte professional. En werken in een ingewikkeld systeem betekent niet dat je geen verschil kunt maken.

Samen vooruit

De excuses van afgelopen zaterdag zijn wat ons betreft dan ook geen eindpunt. Ze zijn een belangrijk moment van erkenning, maar ook een moment om vooruit te kijken. Naar een jeugdzorg waarin jongeren zich veilig en gehoord voelen en waarin we blijven leren van wat er misgaat. Daarvoor hebben we niet alleen goed beleid en passende zorg nodig, maar ook professionals die hun vak goed kunnen uitoefenen en zich daarin gesteund voelen.

Bij Advizo geloven we dat de kracht van de jeugdzorg uiteindelijk bij de mensen ligt die iedere dag het werk doen. Daarom blijven we aandacht vragen voor hun vak, hun ontwikkeling en de omstandigheden waarin zij werken. Niet door de moeilijke kanten van de jeugdzorg uit de weg te gaan, maar juist door ze bespreekbaar te maken.

Want als we echt willen bouwen aan de jeugdzorg van morgen, moeten we jongeren blijven horen en professionals blijven zien.

Klaar om samen het verschil te maken in de jeugdzorg? Bekijk onze vacatures en ontdek waar jij jouw kennis en ervaring kunt inzetten.

Vacatures